تفاوت پروپوزال کارشناسی ارشد و پروپوزال دکتری

تفاوت پروپوزال کارشناسی ارشد و پروپوزال دکتری

تفاوت پروپوزال کارشناسی ارشد و پروپوزال دکتری ، نگارش پروپوزال کارشناسی ارشد و پروپوزال دکتری یکی از مراحل مهم و حساس در فرآیند انجام پایان نامه ارشد و نوشتن رساله دکتری است که باید برای‌شان به حد کافی وقت و انرژی صرف کرد. اما برای این‌که دانشجویان بتوانند این مرحله را با موفقیت پشت سر بگذارند، ملزم به رعایت کامل قواعد و اصول استاندارد پروپوزال نویسی هستند. بنابراین پیش از هر کاری بهتر است شیوه درست و قوانین نگارش پروپوزال کارشناسی ارشد و دکتری را آموخت و نکات و ترفندهای افزایش کیفیت‌شان را یاد گرفت. البته باید تفاوت پروپوزال کارشناسی ارشد و پروپوزال دکتری را نیز دانست و هر کدام را در چارچوب‌های مشخص خود نوشت. پروپوزال یا پیش‌نویس توجیهی مسیر پژوهش علاوه بر تعیین نقشه راه محقق نمایانگر توانایی علمی اوست و تاثیر بسیاری بر نظر هیات داوران دانشگاه‌ها دارد.

هر چند تفاوت پروپوزال کارشناسی ارشد و پروپوزال دکتری چندان زیاد نیست و در کلیات تقریبا یکسان‌اند، ما در این مطلب به تفاوت‌ها خواهیم پرداخت و نکات آن را شرح خواهیم داد. با این کار شما دید بهتری برای نوشتن پروپوزال ارشد و دکتری خواهید داشت.

تفاوت پروپوزال کارشناسی ارشد و پروپوزال دکتری
تفاوت پروپوزال کارشناسی ارشد و پروپوزال دکتری – تزیسمی

فهرست مطالب

ساختار پروپوزال کارشناسی ارشد و دکتری

بخش‌های اصلی ساختار هر پروپوزال استاندارد عبارت‌اند از:

. موضوع
. عنوان
. اصطلاحات علمی
. مقدمه
. طرح مسئله
. ابزار و منابع گردآوری و تحلیل اطلاعات
. پیشینه تحقیق
. اهداف تحقیق
. پرسش‌های تحقیق
. فرضیات تحقیق
. روش تحقیق
. نتیجه‌گیری
. فهرست منابع

 

پروپوزال کارشناسی ارشد- تفاوت پروپوزال کارشناسی ارشد و پروپوزال دکتری

واحد پایان نامه از مهمترین واحدهای تحصیلی برای دانشجویان دوره کارشناسی ارشد است و با انجام پایان‌نامه به نوعی توانمندی و مهارت دانشجویان این مقطع در امور پژوهشی ارزیابی می‌شود، چراکه هدف از اختصاص واحد پایان‌نامه در دوره کارشناسی ارشد یادگیری مراحل تحقیقات علمی و نکات مهم امور پژوهش‌های علمی و آکادمیک است. هیات داوران دانشگاه‌ها دانشجویان را بر اساس کیفیت پایان‌نامه محک می‌زنند و با دقت پایان‌نامه را از جوانب مختلف بررسی می‌کنند؛ از موضوع انتخاب‌شده و کیفیت پروپوزال تا ساختار تک‌تک فصول پایان‌نامه. بنابراین دانشجویان باید از نخستین گام که انتخاب موضوعی جذاب و کاربردی و مناسب است، با استفاده از مشاوره استادان راهنما درست و اصولی پیش بروند. در این مرحله انتخاب استاد راهنمایی مناسب و متناسب با موضوع تخصصی پایان‌نامه بسیار اهمیت دارد. همچنین باید در برآورد هزینه‌های تحقیق دقت کرد و به نتایجی منطقی رسید. سپس باید بر نگارش پروپوزالی استاندارد و جذاب متمرکز شوند؛ پروپوزالی کامل، بی‌نقض و قابل قبول.

 

پروپوزال دکتری

نوشتن پروپوزال دکتری یکی از حساس‌ترین و مهمترین مراحل نگارش رساله دکتری است و کیفیت آن در موفقیت دانشجویان مقطع دکتری برای کسب نمره عالی در این واحد مهم تاثیر بسیاری دارد؛ یعنی هر چه پروپوزال دکتری قوی‌تر و کامل‌تر باشد، نوید انجام رساله دکتری پربارتر، غنی‌تر و با کیفیت بالاتری را می‌دهد و به همین ترتیب در نظر هیات داوران و استادان دانشگاه تاثیر مثبت و بهتری خواهد گذاشت. پروسه انجام رساله دکتری از ترم نخست این مقطع آغاز و طی دوره تکمیل می‌شود و فرصت مغتنمی است برای دانشجویان که به طور تخصصی در حوزه مورد علاقه‌شان تحقیق و مطالعه کنند و بر اطلاعات و اندوخته‌های علمی خود بیفزایند و همچنین با ایده‌پردازی و خلاقیت نظریه‌های نو ارائه دهند. البته فرآیند نگارش رساله دکتری طولانی است و به تبع آن، نوشتن پروپوزال هم زمان بیشتری می‌طلبد و پیچیدگی‌های خاص و ویژه خودش را دارد. به دلیل گستردگی حوزه‌های تخصصی و جزئیات فراوان رساله دکتری بدیهی است که حجم مطالب آن بسیار زیادند و معمولا سخت‌تر و پراهمیت‌ترند. گفتنی است نوع رشته و گرایش‌های مختلف آن در میزان دشواری و پیچیدگی انجام رساله و نوشتن پروپوزال دکتری و حجم داده‌های لازم موثر است، اما به طور معمول، تعداد صفحات رساله دکتری بیشتر از پایان‌نامه کارشناسی ارشد است و بر همین مبنا پروپوزال دکتری نیز مفصل‌تر است.

نکته مثبت و امیدبخش برای دانشجویان دوره دکتری این است که آن‌ها قبلا در دوره کارشناسی ارشد تجربه تحقیق و نوشتن پایان‌نامه و پروپوزال را پشت سر گذاشته‌اند و با مراحل مختلف کار پژوهشی آشنا هستند و یقینا در مراحل نگارش رساله دکتری بر تسلط‌شان افزوده خواهد شد.

تفاوت پروپوزال کارشناسی ارشد و پروپوزال دکتری
تفاوت پروپوزال کارشناسی ارشد و پروپوزال دکتری – تزیسمی

تفاوت پروپوزال کارشناسی ارشد و پروپوزال دکتری

با توجه به مطالب گفته‌شده، تفاوت پروپوزال کارشناسی ارشد و پروپوزال دکتری به طور اجمالی شامل موارد زیر می‌شود:

. حجم پروپوزال دکتری از پروپوزال کارشناسی ارشد بیشتر است؛ پروپوزال کارشناسی ارشد معمولا بین پنج تا هشت صفحه است، اما پروپوزال دکتری حدود هشت تا پانزده صفحه است.
. موضوع پروپوزال دکتری از موضوع پروپوزال کارشناسی ارشد مفصل‎تر، گسترده‌تر و با جزئیات بیشتر است.
. پروپوزال دکتری در طی دوره باید نوشته شود، اما پروپوزال کارشناسی ارشد اغلب در ترم آخر نوشته می‌شود.
. نگارش پروپوزال دکتری به لحاظ محتوا سخت‌تر از پروپوزال کارشناسی ارشد است، اما به لحاظ روند کار به دلیل تجربه داشتن دانشجو در مقطع گذشته و تسلط بر قوانین و اصول پروپوزال‌نویسی راحت‌تر است.

 

9 اشتباه آشکار (و نه چندان آشکار) در پروپوزال دکتری

اگر در حال آماده شدن برای درخواست دکترا هستید، احتمالاً شروع به فکر کردن در مورد پروپوزال تحقیقاتی خود کرده اید (مخصوصاً اگر موضوع خود را برای پروژه های هنر، علوم انسانی یا علوم اجتماعی مطرح می کنید).

توصیه های زیادی برای نوشتن یک پروپوزال خوب وجود دارد. اما، به خاطر این پست وبلاگ، من قصد دارم موارد را خیلی ساده خلاصه کنم:

یک پروپوزال تحقیقاتی خوب باید نشان دهد که تحقیق شما ارزش انجام دادن دارد، که می تواند در محدوده دکترا در یک موسسه خاص انجام شود و اینکه شما فرد مناسبی برای انجام آن هستید.

تقریباً همین است. به اندازه کافی ساده به نظر می رسد؟

البته در عمل خیلی ساده نیست. و اشتباه کردن کاملا امکان پذیر است. در واقع، من حتی تا آنجا پیش می روم که بگویم انجام این کار اشکالی ندارد، مشروط بر اینکه بتوانید آنها را ببینید – و آنها را تعمیر کنید. این همان چیزی است که این پست در مورد آن است.

در اینجا 9 اشتباهی که ممکن است در مورد پروپوزال دکتری خود مرتکب شوید – یا در شرف مرتکب شدن آنها هستید آورده شده است:

شماره 1: اشتباه گرفتن پروپوزال خود با دکترا

ما در واقع این مشکل را قبلاً پوشش داده‌ایم، وقتی در مورد چیزهایی صحبت می‌کنیم که پروپوزال دکترا نیازی به آن ندارد. با این اوصاف، هنوز ارزش دارد که قبل از ادامه مطلب، آن را تصدیق کنیم.

اگر برای نوشتن پروپوزال دکتری آماده هستید، دلیل بر این است که ایده های زیادی در مورد تحصیل در مقطع دکترا دارید (اگر این کار را نمی کنید، از اینجا شروع کنید). احتمالاً این اولین باری است که در مورد آن ایده‌ها و با جزئیات می‌نویسید. فریب خوردن آسان است، اما نه حیاتی است.

برای یک چیز، شما به سادگی مکان یا زمان نخواهید داشت. حتی اگر بتوانید همه چیز را در خود جای دهید و به نحوی این کار را به شیوه ای واضح و منسجم انجام دهید، قبل از رسیدن به مهلت های درخواست (یا بودجه) برای انجام این کار با مشکل مواجه خواهید شد.

همچنین بخشی از آنچه پیشنهاد شما برای آزمایش طراحی شده است را از دست خواهید داد.

دکترا به توانایی انتخابی و انتقادی نیاز دارد: دنبال کردن مؤثرترین خطوط تحقیق و توسعه نتایج (و نتیجه‌گیری) با بیشترین پتانسیل.

یک پروپوزال منضبط و خوب فقط بیانگر این نیست که شما آن مهارت ها را دارید. آنها را نشان می دهد.

شماره 2: اشتباه در پیشنهاد برای آزمون ورودی

به راحتی می توان به طرح پیشنهادی تحقیق به عنوان یک مانع نگاه کرد – چیزی که قبل از ادامه تحصیل در مقطع دکترا باید از آن عبور کرد.

این کاملاً اشتباه نیست. از این گذشته، شما قصد دارید نشان دهید که می توانید یک دکترا را به پایان برسانید و این شرط شروع یک دکترا است. اما شما همچنین شروع به تعیین برخی از پارامترها برای اینکه آن دکترا چه خواهد بود و چه کاری انجام خواهد داد.

نمره ای که در آزمون ورودی فارغ التحصیل می گیرید پس از شروع دوره دکترا اهمیتی نخواهد داشت. محتوای پروپوزال تحقیق شما خواهد بود. حتی اگر پروژه شما به تدریج فراتر از آن پیشرفت کند (و یک دکترای موفق تقریباً مطمئناً چنین خواهد شد)، شما هنوز در حال ایجاد نقطه شروع برای آن فرآیند هستید.

بنابراین پروپوزال را فقط به عنوان فرصتی برای به نمایش گذاشتن (و نشان دادن) پتانسیل علمی خود تلقی نکنید. آن را مفید کنید – برای شما، برای پروژه شما و برای سرپرست آینده که به شما کمک می کند تا برنامه های خود را عملی کنید. پروپوزال تحقیق دکتری شما نیست. اما هنوز بخشی از فرآیند کلی دکتری شما است.

شماره 3: استفاده از پروپوزال دقیقاً یکسان برای چندین برنامه

هیچ مشکلی – به عنوان یک قاعده – با درخواست برای مقطع دکترا در بیش از یک دانشگاه وجود ندارد. همچنین پیشنهاد یک پروژه به طور کلی به هر موسسه بالقوه اشکالی ندارد.

اگر در حال نوشتن پروپوزال برای چندین درخواست دکتری هستید، بخش‌هایی از این پروپوزال‌ها یکسان (یا حداقل بسیار مشابه) خواهند بود. اما آنها نباید یکسان باشند.

دلیل این امر ممکن است آنقدرها که به نظر می رسد واضح نباشد.

مشکل در واقع تکرار مطالب نیست. مسئله بالقوه در واقع بیشتر به فرصت های از دست رفته مربوط می شود.

همانطور که در مقدمه گفتم، یکی از کارهایی که یک پروپوزال خوب باید انجام دهد این است که توضیح دهد که چرا پروژه شما برای دانشگاهی که برای آن درخواست می دهید مناسب است:

. ممکن است بخواهید توضیح دهید که چرا تخصص (و علایق) سرپرست احتمالی شما برای ایده های شما مناسب است.
. ممکن است بخواهید تصدیق کنید که امکانات این موسسه چقدر برای کار شما مناسب است (دانشگاه ها از دانشجویان کارشناسی ارشد می خواهند که از منابعی که ارائه می دهند حداکثر استفاده را ببرند)
. همچنین ممکن است بخواهید در مورد اینکه چگونه پروژه شما با فرهنگ تحقیقاتی و جهت گیری گسترده تر دانشگاه شما مطابقت دارد، نکته ای را بیان کنید.

پیشنهادی که هیچکدام از اینها را انجام ندهد در نتیجه ضعیف تر خواهد بود. این چیزی است که باید در نظر داشت حتی اگر فقط برای یک دانشگاه درخواست می دهید. اما، اگر به موسسات دیگری نزدیک می شوید، ایده های خود را به عنوان مناسب برای آنها نیز ارائه دهید.

شماره 4: بیش از حد جاه طلب بودن

برای اینکه شما را برای دکترا واجد شرایط کند، پروژه شما باید «سهم اصلی به دانش» را ارائه دهد (ما بعداً به این موضوع خواهیم پرداخت).

این بدان معنی است که کاری که انجام می دهید باید به پیشرفت رشته دانشگاهی شما کمک کند – و برای سایر دانشمندانی که در آن کار می کنند مفید باشد.

اما این بدان معنا نیست که شما باید آن رشته را کاملاً بازتعریف کنید – یا همه بورس تحصیلی موجود در آن را جایگزین کنید. همچنین مجبور نیستید تیتر روزنامه ها شوید یا جایزه نوبل بگیرید (که می تواند بعدا بیاید). شما فقط باید یک پروژه تحقیقاتی ارزشمند و اصلی را تکمیل کنید.

به هر حال، جاه طلب باشید: انگیزه و اشتیاق نشان دهید. اما فراموش نکنید که به خصوص در پیشنهاد خود واقع بین باشید.

آن پیشنهاد آزمونی برای جاه طلبی شما نیست. این آزمون توانایی شما برای ترسیم طرح کلی یک پروژه قابل دستیابی است.

شماره 5: نادیده گرفتن تاثیر

خوب، بنابراین دکتری شما مجبور نیست چرخ را دوباره اختراع کند (مگر اینکه در رشته مهندسی حمل و نقل باشید، در این صورت، آن را دنبال کنید) اما باید مهم باشد.

و، این روزها، این ممکن است فقط برای همکاران محقق شما مهم نباشد. یک پروژه دکتری ارزشمند، فراتر از آکادمی، باید «تأثیر» گسترده‌تری داشته باشد.

ممکن است به دنبال فرصت هایی برای به اشتراک گذاشتن یافته های خود با مدارس، سازمان های میراث فرهنگی و سایر گروه های علاقه مند در میان عموم باشید. شما ممکن است فرصت هایی را برای اعمال تحقیقات خود در شرکت های تجاری – یا اجتماعی – شناسایی کنید. شما هنوز نیازی به بردن جایزه نوبل ندارید.

نوع تاثیری که انتظار دارید دکتری شما داشته باشد بسته به پروژه شما متفاوت است، اما باید انتظار داشته باشید که تاثیری داشته باشید – به خصوص اگر برای بودجه عمومی (مانند دانشجویی در شورای تحقیقات بریتانیا) درخواست می دهید.

اگر در مورد تاثیر چیزی برای گفتن ندارید، پیشنهاد شما ممکن است با مشکل مواجه شود. خوشبختانه، ایجاد یک مورد برای تأثیرگذاری دکترا لزوماً دشوار نیست.

شماره 6: ایفای بیش از حد نقش اصلی

اشتباه گرفتن پروپوزال دکتری با بیانیه شخصی بسیار آسان است. در واقع، این یکی دیگر از چیزهایی است که نیست.

در مقابل وسوسه تمرکز بیش از حد بر روی صلاحیت ها و تجربیات خود به قیمت جزئیات واضح و منسجم در مورد پروژه ای که در واقع پیشنهاد می کنید مقاومت کنید.

و هنگامی که به دستاوردهای خود اشاره می کنید، آنها را مرتبط کنید.

این واقعیت که شما دارای مدارک موجود هستید، به طور خودکار شما را برای یک محل دکترا واجد شرایط نمی کند (در غیر این صورت، روند پروپوزال فایده ای ندارد). اما این واقعیت که پروژه پایان نامه کارشناسی ارشد خود را به خوبی انجام دادید می تواند به نشان دادن آمادگی شما برای ارتقاء سطح کار در سطح دکترا کمک کند. اگر در مورد برخی از تکنیک‌ها و روش‌هایی که قصد استفاده از آنها را دارید، یا ادبیات علمی که باید آن را مرور کنید، تجربه دارید.

پیشنهادی که بر اعتبارنامه های شما تمرکز می کند بدون اینکه ارتباط آنها با پروژه شما توضیح داده شود، ممکن است نامنسجم و نامتعادل به نظر برسد. بدتر از آن، ممکن است این تصور ایجاد شود که شما به اندازه کافی در مورد پروژه خود فکر نکرده اید – یا در واقع در مورد آن مشتاق نیستید.

تفاوت پروپوزال کارشناسی ارشد و پروپوزال دکتری
تفاوت پروپوزال کارشناسی ارشد و پروپوزال دکتری – تزیسمی

شماره 7: نادیده گرفتن خواننده/های شما

بدیهی است که مخاطبان پروپوزال دکتری شما مهم هستند. اما آیا به این فکر کرده اید که آنها در واقع چه کسانی هستند؟

می توان حدس زد که حداقل یکی از افرادی که پروژه شما را قضاوت می کنند، یک متخصص دانشگاهی در رشته شما باشد: شاید سرپرست بالقوه شما، یا حتی سرپرستی که برای تحصیل با او درخواست داده اید.

سایر خوانندگان ممکن است همان سطح تخصص را نداشته باشند – و ممکن است در مورد پیشنهاد شما چیزهای کمی متفاوت قضاوت کنند.

یکی ممکن است یک دانشگاهی مسئول پذیرش تحصیلات تکمیلی باشد، اما مستقیماً در حوزه موضوعی شما کار نکند: شاید یک مورخ، اما نه یک متخصص قرن هجدهم. یک دانشمند زیست شناسی، اما نه یک بیوشیمی. آنها ممکن است بیشتر علاقه مند باشند که ببینند پروژه شما چگونه در دستور کار تحقیقاتی بخش آنها قرار می گیرد.

دیگری ممکن است نماینده یک نهاد تأمین مالی باشد. آنها احتمالاً یک متخصص آکادمیک نخواهند بود، اما به نحوه برنامه ریزی شما برای استفاده از منابعی که سازمان آنها ارائه می دهد و اینکه چگونه کار شما دستور کار خود را پیش می برد یا از ارزش های آن حمایت می کند بسیار علاقه مند خواهند بود.

ارضای نیازهای خوانندگان مختلف مهم است. اگر نمی دانید آنها چه کسانی خواهند بود، کمی تحقیق کنید.

شماره 8: عدم صداقت

ممکن است وسوسه انگیز باشد که با بخش هایی از پروپوزال دکتری خود، آن را “بالا” کنید. نکن.

. اگر ادعا می کنید که یک بورس تحصیلی را خوانده اید، مطمئن شوید که واقعاً مطالعه کرده اید. اگر این کار را نکرده اید، آن را به عنوان یک اولویت برای بررسی ادبیات خود مشخص کنید.
. اگر می گویید با روش خاصی آشنا هستید، مطمئن شوید که با روش خاصی آشنا هستید. اگر نیستید، این را به عنوان یک نیاز آموزشی شناسایی کنید.
. اگر ادعا می کنید به موضوع خاصی علاقه دارید، به آن علاقه مند شوید. اگر نیستید، چیزی را که واقعاً به آن علاقه دارید ذکر کنید.

واقعیت این است که هر چیزی که در پروپوزال دکتری خود قرار دهید، برای مصاحبه دکتری شما یک بازی منصفانه است.

شماره 9: ناتوانی در بیان سهم اصلی خود در دانش

آخرین، اما کاملاً نه کم اهمیت: دکترای شما باید «سهم اصلی به دانش» در رشته شما ارائه دهد. پروپوزال دکتری شما باید نشان دهد که چگونه می خواهید این کار را انجام دهید.

اما همچنین باید کاملاً واضح باشد که این سهم چیست. از دست دادن مسیر آن آسان است.

یک تحقیق به خودی خود لزوماً به اندازه کافی اصلی یا مهم نخواهد بود. افراد دیگری این نویسنده، این نظریه مدیریت یا این پروتئین را مطالعه کرده اند. چه چیزی در مورد رویکرد شما متفاوت است و چه چیزی در مورد نتایجی که انتظار دارید تولید کنید متفاوت است؟

به ضمنی هم تکیه نکنید. موارد را به وضوح (و ترجیحاً زودتر) بیان کنید. اگر این بدان معناست که شما باید خطی مانند “مشارکت اصلی به دانش ارائه شده توسط این پروژه دکتری…” را وارد کنید.

مانند اشتباهات دیگری که در بالا مورد بحث قرار گرفت، رفع این یکی چندان سخت نیست – اگر متوجه شوید. امیدوارم این پست به این موضوع کمک کرده باشد.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *