راهنمای روش‌های نمونه‌گیری احتمال در مقابل غیراحتمال

راهنمای روش‌های نمونه‌گیری احتمال در مقابل غیراحتمال

راهنمای روش‌های نمونه‌گیری احتمال در مقابل غیراحتمال ، پژوهشگران بسته به این که تحقیقاتشان کیفی یا کمی است و اینکه امیدوارند چه نتایجی داشته باشند، از روش های نمونه گیری متفاوتی استفاده می کنند. نمونه گیری احتمالی و نمونه گیری غیراحتمالی دو مقوله نمونه گیری ضروری هستند. درک زمان استفاده از یک روش نمونه گیری خاص ممکن است به شما در تحقیقات خود یا هنگام ارزیابی نتایج یک مطالعه کمک کند. در این مقاله، نمونه‌گیری احتمالی و غیراحتمالی را تعریف می‌کنیم، روش‌های نمونه‌گیری مختلف را برای هر دو دسته بررسی می‌کنیم و تفاوت‌های این دو را مورد بحث قرار می‌دهیم.

لطفا این مقاله را هم مطالعه کنید: نمونه تصادفی ساده چیست؟

راهنمای روش‌های نمونه‌گیری احتمال در مقابل غیراحتمال
راهنمای روش‌های نمونه‌گیری احتمال در مقابل غیراحتمال – تزیسمی

فهرست مطالب

نمونه گیری احتمالی چیست؟- راهنمای روش‌های نمونه‌گیری احتمال در مقابل غیراحتمال

نمونه‌گیری احتمالی نوعی از نمونه‌گیری است که اطمینان حاصل می‌کند که هر موضوع مطالعه از احتمال یکسانی برای انتخاب شدن برخوردار است. هدف از نمونه‌گیری احتمالی، به‌دست آوردن نمونه‌ای است که نماینده جمعیت بیشتری باشد تا نتایج مطالعه را به گروه بزرگ‌تری از افراد تعمیم دهد.

نمونه گیری احتمالی در تحقیقات کمی با استفاده از تجزیه و تحلیل آماری برای به دست آوردن نتایج تعمیم یافته برای جمعیت مورد علاقه مفید است. به منظور تعمیم پذیری، محققان هنگام استفاده از نمونه گیری احتمالی، افراد را برای مطالعه به طور تصادفی از جمعیت بیشتری انتخاب کردند.

روش های نمونه گیری احتمالی

نمونه‌برداری احتمالی به احتمال زیاد داده‌های عینی و بی‌طرفانه تولید می‌کند. در اینجا چند روش نمونه گیری احتمالی وجود دارد که می توانید آنها را در فرآیندهای تحقیقاتی فعلی خود پیاده سازی کنید:

نمونه گیری تصادفی ساده

هنگام استفاده از نمونه‌گیری تصادفی ساده، محققان به هر یک از اعضای جامعه یک عدد اختصاص می‌دهند. آنها با استفاده از یک مولد اعداد تصادفی یا سایر تکنیک های انتخاب تصادفی، تعداد شرکت کنندگان مورد نظر خود را از کل جمعیت انتخاب می کنند. این به آنها اجازه می دهد تا نمونه خود را بدون تقسیم جامعه به دسته ها یا بر اساس معیارهای خاص ایجاد کنند. نمونه گیری تصادفی ساده روشی کارآمد برای انتخاب نمونه نماینده از جمعیت بزرگتر است. این یک نمایش بی طرفانه از یک جمعیت را ارائه می دهد زیرا روش انتخاب شرکت کننده کاملا تصادفی است.

نمونه گیری تصادفی طبقه ای

نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای شامل تقسیم جمعیت شما به زیر گروه‌های مختلف بر اساس دسته‌هایی مانند رنگ مو یا رنگ چشم و سپس گرفتن یک نمونه تصادفی از هر زیرگروه است. نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای به شما کمک می‌کند اطمینان حاصل کنید که به طور متناسب کل نمونه و زیرگروه‌های مهم جامعه را نمایندگی می‌کنید. نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای ممکن است دقت آماری بالاتری نسبت به یک نمونه تصادفی ساده داشته باشد زیرا زیرگروه‌های خاصی را در نظر می‌گیرید.

نمونه گیری خوشه ای

مشابه نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای، در نمونه‌گیری خوشه‌ای، محققان کل جمعیت را به زیر گروه‌ها تقسیم می‌کنند. با این حال، این با نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای متفاوت است، زیرا به جای انتخاب اعضای گروه‌های طبقه‌بندی‌شده، محققان کل زیرگروه‌هایی از افراد غیر سازمان‌یافته را برای شرکت‌کنندگان انتخاب می‌کنند. از آنجایی که زیر گروه ها طبقه بندی نمی شوند، این بدان معناست که محققان آنها را به صورت تصادفی ترکیب می کنند. سپس، محققان کل زیر گروه ها را به عنوان شرکت کنندگان در مطالعه انتخاب می کنند. افراد زیر گروه هایی که انتخاب نشده اند در مطالعه شرکت نمی کنند.

نمونه گیری غیراحتمالی چیست؟- راهنمای روش‌های نمونه‌گیری احتمال در مقابل غیراحتمال

نمونه گیری غیراحتمالی دسته ای از نمونه گیری است که در تحقیقات کیفی مورد استفاده قرار می گیرد. نمونه گیری غیراحتمالی شامل فرآیندهای غیرتصادفی عمدی برای انتخاب شرکت کنندگان برای مطالعه است. نتایج معمولاً برای ایجاد تعمیم در مورد یک گروه خاص استفاده نمی شود.

در عوض، نمونه‌گیری غیراحتمالی شامل انتخاب عمدی شرکت‌کنندگان خاص به منظور جمع‌آوری اطلاعات در مورد اعضای یک گروه خاص یا افرادی با بینش خاص در یک منطقه خاص است. نمونه‌گیری غیراحتمالی در شرایطی مفید است که ممکن است به کل جمعیت برای انجام نمونه‌گیری تصادفی دسترسی نداشته باشید یا اگر محققین علاقه‌مند به شرکت‌کنندگانی هستند که حوزه دانش یا تخصص خاصی دارند.

روش‌های نمونه‌گیری غیراحتمالی

نمونه گیری غیراحتمالی می تواند هنگام جستجوی ایده یا جمع آوری نظرات عمومی در مورد یک موضوع مفید باشد. برخی از روش‌های نمونه‌گیری غیراحتمالی عبارتند از:

نمونه برداری هدفمند

محققانی که هدف قطعی در ذهن دارند و به دنبال گروه‌های از پیش تعریف‌شده خاصی هستند، ممکن است از نمونه‌گیری هدفمند استفاده کنند. محققان بازار اغلب از نمونه گیری هدفمند برای دریافت ورودی و بازخورد از یک جمعیت خاص در مورد یک خدمات یا محصول خاص استفاده می کنند. نمونه گیری هدفمند ممکن است زمانی مفید باشد که تناسب یک نگرانی نباشد و در عوض امیدوار باشید که به سرعت به یک نمونه هدف از یک جامعه برسید.

نمونه برداری گلوله برفی

در نمونه گیری گلوله برفی، شما به شرکت کنندگان در مطالعه خود تکیه می کنید تا شما را با سایر شرکت کنندگان بالقوه مرتبط کنند. می توانید با یک یا چند نفر شروع کنید که معیارهای مطالعه شما را برآورده می کنند و سپس از آنها بخواهید که شما را با افراد دیگری که می شناسند و ممکن است با معیارها مطابقت داشته باشند، در تماس باشند. اگر در حال نمونه‌گیری از یک جمعیت هستید و یافتن یا تماس با شرکت‌کنندگان بالقوه را دشوار می‌دانید، این روش بسیار مفید است. مردم‌نگاران و سایر دانشمندان علوم اجتماعی ممکن است از این موضوع هنگام مطالعه جمعیت‌هایی استفاده کنند که منزوی یا غیرقابل دسترس هستند.

نمونه گیری ناهمگونی

شما می توانید از نمونه گیری ناهمگونی زمانی استفاده کنید که علاقه مند به ارائه دیدگاه ها یا نظرات متعدد هستید بدون اینکه نیازی به ارائه نظرات متناسب با جمعیت داشته باشید. این زمانی مفید است که شما علاقه مند به دریافت طیف گسترده ای از بازخوردها یا ایده ها هستید و تاکید بر ایجاد مجموعه ای متنوع از نتایج است. این روش را به‌عنوان روشی برای نمونه‌گیری ایده‌ها به جای نمونه‌گیری از یک جمعیت، در نظر بگیرید، جایی که هدف شما این است که تا حد امکان گزینه‌های بیشتری را جمع آوری کنید.

نمونه گیری سهمیه ای متناسب

نمونه‌گیری سهمیه متناسب شامل انتخاب شرکت‌کنندگان بر اساس یک سهمیه ثابت است، به این معنی که همه شرکت‌کنندگان ویژگی‌های خاصی را نشان می‌دهند و کل جامعه نمونه شما با توجه به این ویژگی‌ها به نسبت معینی می‌رسد.

برای مثال، اگر می‌خواهید از مردان و زنان نظرسنجی کنید، اما می‌دانید که جمعیت شما 20 درصد مرد و 80 درصد زن است، شرکت‌کنندگان را انتخاب کنید تا زمانی که به همین نسبت مردان و زنان در نمونه خود دست پیدا کنید. اگر مجموع شرکت کنندگان مورد نظر شما 100 نفر است و در حال حاضر 80 زن دارید، می توانید به دنبال 20 مرد باشید. حتی اگر کاندیداهای زن معتبر با مطالعه شما مواجه شوند، ممکن است به جستجوی شرکت کنندگانی که مرد هستند ادامه دهید تا سهمیه مورد نظر خود را بدست آورید.

نمونه برداری آسان

محققان با انتخاب افرادی که به راحتی در دسترس هستند و مایل به شرکت در مطالعه هستند، یک نمونه راحت ایجاد می کنند. این یک روش عالی برای جمع آوری داده های اولیه برای یک مطالعه است و نسبت به سایر روش های نمونه گیری به تلاش کمتری نیاز دارد. اگر می‌خواهید در مورد موضوع خاصی نظر جمع‌آوری کنید و زمان یا منابع محدودی دارید، از یک نمونه ساده استفاده کنید.

نمونه گیری داوطلبانه

مشابه نمونه‌گیری آسان، نمونه‌گیری داوطلبانه شامل شرکت‌کنندگانی می‌شود که در دسترس محققان هستند. بر خلاف نمونه‌گیری آسان، محققان به دنبال شرکت‌کنندگان نیستند، در عوض، خود داوطلب می‌شوند تا بخشی از مطالعه باشند. نمونه‌ای از نمونه‌گیری داوطلبانه افرادی است که به یک نظرسنجی آنلاین یا آگهی‌هایی که روی تابلوی اعلانات پست شده است پاسخ می‌دهند. نتایج نمونه‌گیری داوطلبانه ممکن است نتایج مغرضانه‌ای ایجاد کند، زیرا افراد خاصی بیشتر از دیگران داوطلب می‌شوند، اما زمانی که محققان به جمع‌آوری ایده‌ها علاقه‌مند هستند، این می‌تواند یک روش مفید باشد.

نمونه گیری احتمالی در مقابل نمونه گیری غیراحتمالی

در حالی که هنگام انجام یک مطالعه می توانید از نمونه گیری احتمالی و نمونه گیری غیراحتمالی استفاده کنید، مهم است که بفهمید این دو دسته چگونه با هم تفاوت دارند. برخی از تفاوت های اصلی آنها عبارتند از:

. استفاده در تحقیقات کمی یا کیفی: محققان اغلب از نمونه‌گیری احتمالی در تحقیقات کمی استفاده می‌کنند، زیرا از نظر آماری دقیق‌تر است و از نمونه‌گیری غیراحتمالی در تحقیقات کیفی استفاده می‌کنند، زیرا می‌توانند از آن برای تولید ایده یا دریافت بازخورد و نظرات شرکت‌کنندگان استفاده کنند.
. تصادفی سازی: محققان شرکت کنندگان را برای یک نمونه احتمالی به صورت تصادفی پیدا می کنند، بنابراین همه اعضای یک جامعه احتمال یکسانی برای انتخاب شدن برای مطالعه دارند. روش دیگر، محققان عمدا شرکت کنندگان را برای یک نمونه غیراحتمالی پیدا می کنند.
. ارتباط با فرضیه: در نمونه‌گیری احتمالی، هدف مطالعه آزمایش یک فرضیه از پیش تعیین‌شده است، در حالی که در نمونه‌گیری غیراحتمالی، پژوهشگران پس از جمع‌آوری داده‌ها از شرکت‌کنندگان، فرضیه را ایجاد می‌کنند.

راهنمای روش‌های نمونه‌گیری احتمال در مقابل غیراحتمال
راهنمای روش‌های نمونه‌گیری احتمال در مقابل غیراحتمال – تزیسمی

مراحل نمونه گیری احتمالی

در اینجا چند مرحله عملی وجود دارد که می توانید برای انجام آن دنبال کنید:

1. جمعیت مورد علاقه خود را با دقت انتخاب کنید: با دقت فکر کنید و از بین جمعیت افرادی که معتقدید نظرات آنها باید جمع آوری شود، انتخاب کنید. سپس آنها را در نمونه قرار دهید.
2. یک چارچوب نمونه مناسب را تعیین کنید: چارچوب شما باید شامل نمونه ای از جمعیت مورد علاقه شما باشد و هیچ کس از خارج برای جمع آوری داده های دقیق نباشد.
3. نمونه خود را انتخاب کنید و نظرسنجی خود را شروع کنید: گاهی اوقات یافتن نمونه مناسب و تعیین یک چارچوب نمونه مناسب می تواند چالش برانگیز باشد. حتی اگر همه عوامل به نفع شما باشد، ممکن است مسائل پیش بینی نشده ای مانند عوامل هزینه، کیفیت پاسخ دهندگان و سرعت پاسخگویی وجود داشته باشد. گرفتن نمونه برای پاسخ دقیق به نظرسنجی احتمال ممکن است دشوار باشد، اما ممکن است.

اما، در بیشتر موارد، ترسیم یک نمونه احتمال باعث صرفه جویی در زمان، پول و ناامیدی زیادی می شود. احتمالاً نمی‌توانید نظرسنجی‌ها را برای همه ارسال کنید، اما همیشه می‌توانید به همه فرصت شرکت بدهید. این همان چیزی است که نمونه احتمالی در مورد آن است.

چه زمانی از نمونه گیری احتمالی استفاده کنیم؟

از نمونه‌گیری احتمالی در این موارد استفاده کنید:

1. زمانی که می خواهید سوگیری نمونه برداری را کاهش دهید: این روش نمونه گیری زمانی استفاده می شود که سوگیری باید حداقل باشد. انتخاب نمونه تا حد زیادی کیفیت استنباط تحقیق را تعیین می کند. نحوه انتخاب نمونه توسط محققان تا حد زیادی کیفیت یافته های محقق را تعیین می کند. نمونه‌گیری احتمالی منجر به یافته‌های با کیفیت بالاتر می‌شود، زیرا یک نمایش بی‌طرفانه جمعیت را ارائه می‌دهد.

2. زمانی که جمعیت معمولاً متنوع است: محققان از این روش به طور گسترده استفاده می کنند زیرا به آنها کمک می کند نمونه هایی را ایجاد کنند که به طور کامل جامعه را نشان دهد. بگوییم که می‌خواهیم بفهمیم چند نفر توریسم پزشکی را به درمان در کشورشان ترجیح می‌دهند. این روش نمونه‌گیری به انتخاب نمونه‌هایی از اقشار مختلف اجتماعی-اقتصادی، پیشینه‌ها و غیره کمک می‌کند که نشان‌دهنده جمعیت وسیع‌تر هستند.

3. برای ایجاد یک نمونه دقیق: نمونه گیری احتمالی به محققان کمک می کند نمونه های دقیقی از جمعیت خود ایجاد کنند. محققان از روش های آماری اثبات شده برای ترسیم حجم نمونه دقیق برای به دست آوردن داده های کاملاً تعریف شده استفاده می کنند.

نمونه های نمونه گیری غیر احتمالی

در اینجا سه مثال ساده از نمونه گیری غیر احتمالی برای درک بهتر موضوع آورده شده است.

1. نمونه‌ای از نمونه‌گیری آسان، استفاده از دانش‌آموزان داوطلب شناخته شده برای محقق است. محققان می توانند نظرسنجی را برای دانش آموزانی که متعلق به یک مدرسه، کالج یا دانشگاه خاص هستند ارسال کنند و به عنوان نمونه عمل کنند.
2. در یک سازمان، برای مطالعه اهداف شغلی 500 کارمند، از نظر فنی، نمونه انتخاب شده باید دارای تعداد متناسبی زن و مرد باشد. یعنی باید 250 مرد و 250 ماده وجود داشته باشد. از آنجایی که این امر بعید است، محقق گروه ها یا اقشار را با استفاده از نمونه گیری سهمیه ای انتخاب می کند.
3. محققان همچنین از این نوع نمونه‌گیری برای انجام تحقیقات مربوط به یک بیماری خاص در بیماران یا یک بیماری نادر استفاده می‌کنند. محققان می توانند از آزمودنی ها کمک بگیرند تا به سایر افراد مبتلا به همان بیماری مراجعه کنند تا نمونه ای ذهنی برای انجام مطالعه تشکیل دهند.

چه زمانی از نمونه گیری غیر احتمالی استفاده کنیم؟

. از این نوع نمونه گیری برای نشان دادن وجود یک صفت یا ویژگی خاص در یک جمعیت استفاده کنید.
. محققان به طور گسترده ای از روش نمونه گیری غیر احتمالی زمانی که هدفشان انجام تحقیقات کیفی، مطالعات آزمایشی یا تحقیقات اکتشافی است، استفاده می کنند.
. محققان زمانی از آن استفاده می کنند که زمان محدودی برای انجام تحقیقات دارند یا محدودیت بودجه دارند.
. زمانی که محقق نیاز به مشاهده اینکه آیا یک موضوع خاص نیاز به تحلیل عمیق دارد یا خیر، از این روش استفاده می کند.
. زمانی از آن استفاده کنید که قصد ندارید نتایجی ایجاد کنید که کل جمعیت را تعمیم دهد.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *